Spośród wszystkich Wysp Kanaryjskich Lanzarote zasługuje na miano najbardziej zaskakującej i wyjąkowej. Słynie z wulkanicznych krajobrazów, dzieł Césara Manrique, czarnych plaż.

Kanary został ponownie odkryte przez Europejczyków trzydzieści lat temu. Pięćset lat po podboju tych ziem przez Hiszpanów rozpoczęła się nowa kolonizacja. Niemcy, Anglicy, Skandynawowie, a ostatnio coraz częsciej – Polacy, doceniają wyjąkowy klimat i　urok wysp należących do Europy, ale oferujących egzotyczne doznania.

Piekielny krajobraz

Położona na północy archipelagu Lanzarote słynie z　wulkanicznego krajobrazu i　dzieł Césara Manrique – jednego z　najsłynniejszych artystów Hiszpanii, przyjaciela Picassa i　Miro, który tu się urodził i　umarł.

Choć cały archipelag zawdzięcza swe pochodzenie wulkanom, na Lanzarote ich aktywność możemy obserwować do dzisiaj. Seria wybuchów z　lat 1730-36 przeobraziła dwie trzecie powierzchni wyspy. To bezkresne pola lawy, która spływała do morza, omijają wierzchołki starszych wulkanów. Los Hervideros – postrzępione, skaliste wybrzeża, powstały w　wyniku spotkania lawy z　oceanem. Owoc tego mariażu jest naprawdę zadziwiający – wzburzone fale wdzierają się do powulkanicznych jaskiń a　wokół ciągną się bezkresne pola czarnego bazaltu i rdzawego dżżu. Nawet plaże są tu czarne!

Mimo iż na wyspie nie ma czynnych wulkanów, można namacalnie zetknąć się z　ich aktywnością W　Parku Narodowym Timanfaya, turyści podziwiają kilkaset kraterów leżących na obszarze zaledwie 50 km2. To Góry Ognia. O　tym, że rzeczywiśie są gorące, przekonujemy się podczas niezwykłych eksperymentów codziennie prezentowanych odwiedzającym. Najpierw pracownik parku sypie nam na dłoń garść żwiru z　ledwie odgarniętej łopatą ziemi. Parzy skórę. Potem do płytkiej dziury w　ziemi wrzucane są krzewy, które w　sekundę zamieniają się w　kulę ognia. Na koniec woda wlana do rury wkopanej w　ziemię zamienia się w　parę i　tryska w　postaci kilkumetrowego gejzeru.

Same wulkany oglądać możemy podczas przejażdżki specjalnym autokarem po czternastokilometrowej trasie, wijącej się wśród stożków i　zapadniętych kalder. Magma – płynna część Ziemi – zazwyczaj znajduje się 40 km pod jej powierzchnią Na Lanzarote występuje na głębokości 4-8 km, a　w　Górach Ognia istnieją szczeliny, dzięki którym już kilkanaście centymetrów pod powierzchnią temperatura dochodzi do 100° C. To chyba jedyne miejsce na Ziemi, gdzie w　restauracji serwuje się dania z　grilla ogrzewanego przez magmę.

Wulkan – dzieło sztuki

Mimo rosnącej popularności wyspa zachowała historyczną tożamość. Stało się tak między innymi dzięki Césarowi Manrique – niezwykłemu artyście, który spowodował że nie buduje się tutaj wieżowców, wszystkie budynki zachowują tradycyjną kolorystykę a　wulkaniczne twory urosły do rangi dzieł sztuki.

Swój dom Manrique zbudował na polu lawy, w　bąblach po wulkanicznych gazach. Dzisiaj znajduje się tu jego muzeum. Nieopodal zaplanował Jardin de los Cactus – ogród z　1,5 tysiąem odmian tych niezwykłych rośin. Najsłynniejszą na wyspie restaurację umieścił w　dziurze po wulkanie, a　obok postawił Pomnik Wieśiaka – Monumento del Campesino. Na innym krańcu Lanzarote, w　pieczarach należących do długiego na 8 km wulkanicznego korytarza, którym lawa płynęła do morza, stworzył centrum kulturalne (znajduje się tu m.in. sala koncertowa o　fenomenalnej akustyce) w　stylu New Age. A　obok – w　Jameos del Aqua – wybudował bary, restaurację, basen. Na pięćsetmetrowym klifie, z　którego rozciąga się jeden z　najpiękniejszych widoków na Kanarach, umieścił punkt widokowy – Mirador del Rio, którego okna przypominają oczy ogromnego orła. Akustyka wnętrza jest tak genialna, ż słowo wypowiedziane szeptem w　jednym końu dociera na drugi jako okrzyk.

Unikalna atmosfera

Choć krajobraz wyspy jest wyjątkowo surowy, znajdziemy tu także urocze zatoki i　plaże. Kilka z　nich ma nawet złoty piasek. Warto choćby odwiedzić Costa Tequise, oszałmiającą zatokę El Golfo, z　unikalnym, szmaragdowym jeziorkiem, czy
uerto del Carmen – główny ośodek turystyczny, stanowiący też centrum życia nocnego.
 
Surowość i　fizycznie odczuwalna bliskość sił natury czyni z　Lanazarote magiczne miejsce, w　którym wypoczynek na długo zapada w　pamięć.


LANZAROTTE
• Na Kanarach panuje łagodny, wiosenny klimat o średniej temperaturze 22° C (w styczniu – 18-20°, w lipcu – 24-26°). Ponad 3 tys. godzin słońca czyni to miejsce najjaśniejszym w Europie.

• Na Lanzarote znajdziemy blisko 170 hoteli i apartamentów. Można się tu dostać w ramach zorganizowanego wyjazdu (np. oferty Itaki: hotele 3-4* od 1900 zł za os/tydz.), można też wynająć pokój lub apartament (od 20 euro za dobę) i skorzystać z czarterowego tzw. „przelotu turystycznego” – ok. 1800 zł za osobę w dwie strony. Np. www.casamundo.pl – domki dla 4-8 osób od 2500 zł za tydzień.

• Jeden z najbardziej luksusowych hoteli na wyspie to Gran Melia Salinas 5*, zaprojektowany przez samego Césara Manrique. W ofercie Itaki od 2891 zł za 8 dni.

 

Tekst: Wieńczysław Żaczek, Magazyn SPA Eden